Sunday, November 18, 2007

மலாக்கா பேரரசு 3

(St. Paul's Church)

( Kampung Keling Mosque )


வழு பெற்றிருந்த போர்த்துகீசிய இராணுவம் கடல் வழியாக மலாக்கா பட்டிணத்தை கடுமையாக தாக்கியது. நவினா போர் ஆயுதங்கள் இல்லாத மலாக்க படு தோல்வியுற்றது. இந்தத் தீவிர போருக்குப் பிறகு மலாக்கா பட்டிணம் போர்துகீசியர் வசமானது. இதில் தோல்வியுற்ற சுல்தான் மாமுட் ஜோகூர் என்ற மாநிலத்திற்கு தப்பி ஓடினார். அதுவே மலாக்கா மாநில மன்னர் ஆட்சியின் முற்றுபுள்ளியாக அமைந்த்து. மலேசியாவில் மன்னர் ஆட்சி தோன்றுவதற்கு மலாக்க பேரரசு மைல்கல்லாக அமைந்திருப்பினும், கி.பி 1511 பிறகு இன்று முதல் மலாக்கவில் மன்னராட்சி அமையாமல் போனது.



தற்சமயம் தீபகற்ப மலேசியாவில் 2 மாநிலங்களில் மட்டுமே மன்னராட்சி இல்லாமல் இருக்கிறது. அவை பினாங்கு மற்றும் மலாக்க என்பது குறிப்பிட தக்கது.

சரி கதைக்கு திரும்புவோம். மலாக்காவை ஆட்சியில் தப்பவிட்ட மாமுட் மன்னரானவர் ஜோகூரில் இருந்தபடி ஜோகூர்-ரியாவ் என்ற பேரரசை உறுவாக்கினார். இதன் வழி மன்னராட்சியின் மறுமலர்ச்சி துளிர்க்க ஆரம்பித்த்து.


மாலக்கவை கைபற்றிய போர்த்துகீசியர்களால் சுமார் 130 வருடங்கள் மட்டுமெ அம்மாநிலத்தை தங்கள் வசம் தற்காத்துக் கொள்ள முடிந்த்து. இவர்கள் ஆட்சியில் சமய பற்றுதல் மற்றும் மத பரப்பும் மேலோங்கி இருந்தமையால் இஸ்லாமிய மதத்தினரின் எதிர்புக்குள்ளானார்கள். வாணிகத்தை காட்டிலும் மத பரப்பில் இவர் கொண்ட ஈடுபாடு இவர்களின் ஆட்சிக்கு கெடுதலை உறுவாக்கியது. அக்கால கட்டத்தில் அதிகபடியான உள்ளூர் பெண்களை திருமணம் செய்து கொண்டர்கள். (மத பரபிற்கு இதுவும் ஒரு யுக்தியாய் கருதியதால்). இதனால் சரித்திர புகழ் வாய்ந்த மலாக்காவில் இன்றளவும் பிற மாநிலங்களில் இல்லாத வித்யாசமான கலாச்சார தாக்குதலை கான முடிகிறது.


( Cheng Hoon Teng temple )



(பாபா ஞோஞ்சா வீடு)
சிற்சில குறைபாடுகளால் 1641-ல் போர்த்துகீசியர்கள் மலாக்காவை டச்சுகார்ர்களிடம் தப்ப விட்டனர். போர்துகீசியர்களின் குறைகளை கண்டரிந்த டச்சு அரசு தனது முழு ஆதிக்கத்தையும் வணிக துரையில் காட்டியது. இச்சமயம் மலாக்க பெரிய அளவிலான வளார்ச்சியை அடைந்த்தாக அறிய படுகிறது. டச்சு கட்டிடங்களை இன்று சரித்திர சுற்றுலா தளங்களாக மலேசிய அரசாங்கம் பாதுகாத்து வருகிரது.


நெப்போலியன் யுத்த சமயத்தில், மலாக்க இங்கிலாந்து ஆட்சியின் வசப்பட்டது. தொடர்ந்து அனைத்து ஆட்சியாளர்களும் மலாக்காவை கைப்பற்ற நினைத்ததற்கு முக்கிய காரணம் அச்சமயம் பிரபலமாக விளங்கிய மாலாக்க துரைமுகமே ஆகும். மலாக்காவை கைப்பற்றுபவர்களால், மலாயா மண்ணின் பொருளாதரத்தையும் பெருமளவில் தன் வசம் வைத்துக் கொள்ள முடிந்த்து.

பிறகு 1814-ல் நடந்த லண்டன் ஒப்பந்தத்தில் இங்கிலாந்து மீண்டும் மலாக்காவை டச்சுகாரர்களிடம் விட்டுகொடுத்தது. பத்து ஆண்டுகள் களித்து நடந்த அங்கில-டச்சு ஒப்பந்தபடி தீபகற்ப மாலாய முழுவதுமாய் ஆங்கிலேயரின் கட்டுபாட்டிற்கு வந்தது. இதன் பிறகு பினாங்கும், அதையடுத்து சிங்கபூரும் சிறந்த வணிப மையங்களாக உறுவாக்கப்பட்டன.















(மலாக்கா மநில கொடி) ( மலாக்காவின் சின்னம்)





(1604-ல் மலாக்கா மாநிலம்)
அன்புடன்,

விக்னேஸ்

0 மறுமொழிகள்: